Badanie z 2014 roku znalazło bezpośredni związek między obszarem mózgu odpowiedzialnym za pamięć smaku a obszarem odpowiedzialnym za kodowanie czasu i miejsca, w którym doświadczyliśmy smaku, wraz z jakimikolwiek pozytywnymi lub negatywnymi skojarzeniami.

Smak i zapach to zmysły, które reagują na substancje chemiczne w jedzeniu. Jama ustna i nosowa są bezpośrednio połączone, więc doświadczamy obu zmysłów jednocześnie. Oba zmysły współpracują, aby zidentyfikować substancje chemiczne w jedzeniu lub napoju i identyfikujemy to jako smak.

Smak to odczucie, które wykorzystuje wiele zmysłów naraz, łącząc dwa zmysły: węch i smak, wraz z teksturą i temperaturą w kontekście odczuć w jamie ustnej.

Kiedy pijesz coś, na przykład świeżo wyciśnięty sok pomarańczowy, kubki smakowe na twoim języku i w jamie ustnej zbierają informacje o składzie chemicznym płynu.

Każdy kubek smakowy składa się z od 50 do 100 receptorów smaku. Gdy te komórki są aktywowane, wysyłają sygnały do obszaru mózgu zwanego korą insularną, nazywaną również korą smakową, co sprawia, że jesteśmy świadomi smaku.

Kubki smakowe potrafią rozróżniać pięć podstawowych smaków: słony, słodki, kwaśny, gorzki i umami (smak wytrawny, występujący w żywności takiej jak grzyby, pomidory i parmezan).

Są to ważne elementy naszego zrozumienia smaku, ponieważ jedzenie byłoby dość nudne, gdybyśmy mogli wyczuwać jedynie pięć różnych smaków, dlatego wkraczają tu w grę zapachy i aromaty.

Człowiek ma ponad 12 milionów receptorów węchu rozlokowanych w nosie i jamie nosowej.

Te receptory zbierają cząsteczki zapachowe z powietrza i wysyłają sygnały elektryczne do niewielkiej struktury w mózgu, zwanej cebulką węchową. Ludzie posiadają 450 różnych rodzajów receptorów węchu, z których każdy może wykrywać nieco inne cząsteczki zapachowe.

To, co uważamy za pojedynczy zapach lub smak, zawiera wiele rodzajów dyskretnych cząsteczek zapachowych, a istnieją miliony potencjalnych kombinacji.

Rola zapachu i węchu w smaku jest uważana za powód, dla którego jedzenie i napoje mają tak duży potencjał do przywoływania wspomnień.

Zarówno cebulka węchowa, jak i kora insularna są blisko połączone z migdałowatym jądrem, obszarem zaangażowanym w naukę emocjonalną. Nerw węchowy jest również blisko hipokampu, jednej z najważniejszych struktur mózgowych dla pamięci, więc zaczynamy rozumieć, jak smak i zapach mogą tworzyć wspomnienia.

Słodkie potrawy mogą być bardziej kojarzone ze wspomnieniami, ponieważ słodkie smaki mają tendencję do aktywowania ośrodków nagrody w naszych mózgach. Te ośrodki nagrody z kolei mogą wywołać hipokamp i stworzyć krótkotrwałą, szczęśliwą pamięć. Łatwo zauważyć, kiedy słodycze, ciastka, lody i podobne są podawane dziecku jako specjalna przyjemność, co tworzy pozytywną pamięć i skojarzenie ze słodkimi smakami.

To, co zaczęło się jako technika przetrwania, stało się sposobem na cieszenie się jedzeniem, ponieważ jesteśmy w stanie przypomnieć sobie pozytywne emocjonalne wspomnienia związane z jedzeniem, a nie tylko negatywne.

Teraz, gdy wiesz nieco więcej o tym, jak zmysły tworzą wspomnienia, możesz być kreatywny z doznaniami smakowymi i tworzyć te niezapomniane doświadczenia dla swoich gości.